عن أم عَطيَّة نُسَيْبة الأنصارية -رضي الله عنها- قالت: «أَمَرَنا رسول الله -صلى الله عليه وسلم- أن نُخْرِج في العيدين الْعَوَاتِقَ وَذَوَاتِ الْخُدُورِ، وأَمَر الحُيَّض أن يَعْتَزِلْنَ مُصلّى المسلمين».
وفي لفظ: «كنا نُؤمر أن نَخْرُجَ يوم العيد، حتى نُخْرِجَ الْبِكْرَ من خِدْرِهَا، حَتَّى تخرجَ الْحُيَّضُ، فَيُكَبِّرْنَ بتكبيرهم ويدعون بدعائهم، يرجون بَرَكَة ذلك اليوم وطُهْرَتَهُ».

ئۇممۇ ئەتىييە نۇسەيبە ئەنسارىييە رەزىيەللاھۇ ئەنھا بايان قىلىپ مۇنداق دېگەن: رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم بىزنى ئىككى ھېيىت نامىزىغا بويىغا يەتكەن ۋە چىمىلداقتا ئولتۇرىدىغان قىزلارنىمۇ ئېلىپ چىقىشىمىزغا بۇيرىدى، ھەيىزدارلارنى ناماز ئوقۇلىدىغان جايدىن ئايرىلىپ تۇرۇشقا بۇيرىدى. يەنە بىر ئىبارىدە: بىز ھېيىت نامىزىغا چىقىشقا بۇيرۇلدۇق، ھەتتاكى ھەيىزدارلار، ئىچكىرى ئويلەردە تۇرىدىغان قىزلارنىمۇ ئېلىپ چىقىشقا بۇيرۇلدۇق. ئۇلار جامائەت بىلەن بىرلىكتە تەكبىر ئېيتىدۇ، دۇئا قىلىدۇ، شۇ كۈننىڭ بەركىتى ۋە مەغپىرىتىنى ئۈمىت قىلىدۇ